---

در رخدادی تلخ مرد جوانی پس از اختلافات کهنه و مشکلات فی مابین خود و همسرش در تصمیمی بی‌رحمانه همسر جوان 17 ساله‌اش را پس از پشت‌سر گذاشتن یک روز به‌یاد ماندنی، مظلومانه به نقطه‌ای در حاشیه شهر اصفهان برد و او را کشت اما مختصر علاقه‌اش او را به ندامت کشاند و پس از مدت زمانی از اورژانس کمک خواست اما ماموران موفق به یافتن محل واقعه نشدند.

به گزارش تهران‌امروز،مقارن ساعت 3 بامداد روز 8 تیر 89 تلفن کننده ناشناسی طی تماس با مرکز فوریت‌های اورژا نس پزشکی اصفهان اعلام کرد که شاهد جان دادن دختر جوانی در محدوده شاهین شهر بوده و از آنها تقاضای کمک کرد.

تیم پزشکی اورژانس با دریافت آدرس اعلام شده به محل مذکور مراجعه کرد اما موفق به یافتن مکان اعلام شده نشد، در عین حال ساعتی پس از این تلفن،مردی 26 ساله به کلانتری خورزوق در حاشیه شهر اصفهان رفته و اعلام کرد که طی اقدامی جنایتکارانه همسرش را کشته اما این احتمال وجود دارد که دخترک بیچاره هنوز زنده باشد و درخواست کمک کرد.

در این هنگام کارشناسان اورژانس برای نخستین بار موفق شدند با هماهنگی پلیس و در معیت متهم به قتل به محل مورد نظر رفته و پیکر بی‌جان نرگس را در حالی که مقنعه سیاهی به دور گردنش پیچیده شده بود را کشف و اقدامات فوری برای نجات وی را صورت دادند،اما همه چیز گویای این بود که وی ساعتی پیش فوت کرده است.
پلیس نیز با کسب این اطلاعات و اقاریر صریح متهم و مشاهده صحنه و با هماهنگی شاه محمدی بازپرس ویژه قتل اصفهان و اخذ دستورات لازم جسد را برای تشخیص دقیق علت مرگ به پزشکی قانونی منتقل و متهم نیز برای تحقیقات بیشتر به کلانتری عودت داده شد.
حمید روز بعد و در جریان تحقیقات بازپرس شاه‌محمدی و در تشریح انگیزه خود گفت:همسرم متولد سال 1371 بود و در سال 85 با یکدیگر آشنا شده و ازدواج کردیم و در نوروز 86 برای یک سفر تفریحی به مشهد رفته و بازگشته و چون از حرف و حدیث‌های محل زندگی خودمان نگران بودیم قرار بر این شد که مسئله سفر محرمانه باقی بماند اما اینجور نشد و از همان زمان، اختلافات دامن زندگی ما را گرفت و مکررا با همدیگر درگیر بودیم. مشکلات ما آنچنان شدت گرفته بود که به مجادله و ترک منزل از سوی همسرم انجامید و متعاقب آن هم نرگس مهریه‌اش را مطالبه کرد و من هم که امکان پرداختش را نداشتم متقابلا اقداماتی را در داگستری شاهین شهر صورت دادم، اما این قضیه با پادرمیانی بزرگ‌ترها خاتمه یافت و او از شکایتش منصرف شد و به خانه بازگشت و آشتی کردیم.
اما این شرایط هم تداوم پیدا نکرد و همسرم باز هم سر ناسازگاری گذاشت و همین قضیه موجب بدگمانی من و درگیری‌هایی که قابل تحمل نبود شد و او برای چندمین بار به خانه مادری رفت و سال 88 تا 89 از هم جدا بودیم و این‌بار او نفقه‌اش را مطالبه کرد و دعوای ما یک سال به‌طول انجامید.
حمید در ادامه گفت: پایان فروردین 89 پرونده ما در دادگستری شاهین شهر باز شد و در مقابل تقاضای نفقه همسرم، من هم تقاضای تمکین کردم ولی همه چیز گویای این بود که دوام زندگی زناشویی ممکن نیست و به‌رغم فشار شدید هر دوی ما و به‌خصوص خانواده نرگس « قاضی» 6 ماه برای توافق و حل مشکلات زمان گذاشت و قرار شد که در این مدت به نتیجه برسیم و این در شرایطی بود که تمامی واقعیت‌ها گویای ناسازگاری و عدم توافق و تفاهم ما بود اما به هر صورت رئیس دادگاه باز هم دلایل ما را قبول نکرد و این زمان را تعیین کرد. من همسرم را دوست داشتم اما گمان‌های بد و تردید و شک موجب شده بود اصلا نسبت به آینده خوشبین نباشم،ولی با وصف این موارد هر دوی ما موافقت کردیم که برای حل تعارضات به مشاور مراجعه کنیم و نوبت هم گرفتیم و به بهزیستی مراجعه کردیم اما همان رفتن هم به‌علت تاخیر مشاور به مشکلات ما افزوده شد و مجددا به همان مسیری رفتیم که قبلا در آن قرار داشتیم.
در این مدت با هم تماس تلفنی داشتیم و من گاهی اوقات به همراه او رفته و گردشی روزانه را ترتیب می‌دادم، البته به جهت آنکه حتی در این ملاقات‌ها هم جر و بحث می‌کردیم، خواهر کوچکش ما را همراهی می‌کرد.
واقعیت این است که من پس از جریان مشاوره کمی کوتاه آمدم اما ما نمی‌توانستیم زندگی مشترک داشته باشیم و همین مسئله مرا رنج می‌داد تا جایی که چند بار تصمیم گرفتم دست به خودکشی بزنم اما هر باراز کارم پشیمان می‌شدم.

تا اینکه روز 8 تیر ماه برای ملاقاتی با او قرار گذاشتم و با خواهرش به اصفهان رفتیم و روز خوشی هم گذشت، البته اتفاقات شبهه انگیزی هم رخ داد و همین باعث عصبانیت شدید من شد.
از صبح تا شب فکر می‌کردم که باید چگونه عمل کنم، حدود ساعت یک شب از پل خواجو به سمت خانه آنها رفته و خواهرش را پیاده کردم و از نرگس خواستم برای صحبت نهایی همراه من بیاید و او هم پذیرفت.

مجددا به سمت اصفهان رفتم و در میانه راه در مسیری انحرافی قرار گرفته و به سرعت خودم را به میان جنگلی در محدوده شهرک ولی عصر رساندم.
او مرتبا از من سوال می‌کرد که چرا اینجا آمدیم و من تنها به این پاسخ که «صبر کن می‌فهمی» بسنده می‌کردم.
ساعت از 2 بامداد گذشته بود که در محل مورد نظر توقف کردم و جر و بحث ما شروع شد و کار به شرایطی وحشتناک رسید و من دیگر نتوانستم خودم را کنترل کنم و به سمت نرگس رفته و مقنعه‌اش را از سرش کشیده و پاره کردم.

چندین بار با تعجب پرسید که قصد دارم چکار کنم ولی من دیگر به او فرصت نداده و با یک حرکت سریع او را به درون جویی انداختم و مقنعه را به دو گردنش پیچیده و در حالی که از تعجب خشکش زده بود و مرتبا می‌پرسید چرا این کار را می‌کنی او را خفه کردم و بعد از چند لحظه صحنه را ترک کرده و به سمت خانه رفتم اما وجدانم رهایم نمی‌کرد. تصویر لحظات آخر او همچنان جلوی چشمم بود و نمی‌گذاشت آرامش داشته باشم، برای همین در کنار خیابان ایستادم و با موبایل به مرکز اورژانس 115 زنگ زدم و گفتم «زنی در فلان منطقه دچار مشکل شده» البته بعدا فهمیدم که آنها موفق به پیدا کردن محل نشده اند.

مجددا به سمت خانه رفتم و ماشین را درون پارکینگ گذاشته و فکرهایم را کردم و با تصمیمی قاطع و حدود ساعت 3 بامداد مراجعه به قانون را انتخاب و پس از آن هم به کلانتری خورزوق رفته و به افسر نگهبان گفتم که من همسرم را به قتل رسانده ام.

به‌دنبال سخنان این جوان بی‌رحم ماموران کلانتری مراتب را با اورژانس اصفهان هماهنگ کرده و لی متاسفانه زمانی با راهنمای قاتل به محل رسیدند که نرگس 17 ساله جان سپرده بود.
بازپرس شاه محمدی با شنیدن این اعترافات صریح و بازسازی دقیق صحنه جنایت توسط قاتل متهم را با قرار قانونی روانه زندان کرد.

چیستا